giang827

ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ
 * Καλαματιανός

Είναι ένας ελληνικός παραδοσιακός [|χορός] που ανήκει στο είδος χορού [|συρτός]. Στη βασική του μορφή έχει δώδεκα βήματα, από τα οποία τα επτά πρώτα είναι προς τα εμπρός και τα υπόλοιπα πέντε επί τόπου.

Δημοφιλέστατος δημοτικός χορός (που λέγεται και ίσος ή συρτός) με πανάρχαιες ελληνικές ρίζες. Άγνωστος είναι ο δημιουργός του. Το όνομα του προέρχεται από την Πελοπόννησο, όπου και δημιουργήθηκε. Πολλές όμως είναι οι θεωρίες που διατυπώθηκαν για την αρχαία του προέλευση. Αυτή φαίνεται από απεικονίσεις σε αγγεία, καθώς επίσης και από τοιχογραφίες που παρουσιάζουν μερικά χαρακτηριστικά του βήματα ή φιγούρες. Το ότι οι χορευτές κρατούν ο ένας τον καρπό του άλλου, μας βοηθάει να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο καλαματιανός έχει κάποια σχέση με κάποιον από τους χορούς των αρχαίων προγόνων μας. Ο ευχάριστος ρυθμός του και τα απλά βήματά του τον καθιέρωσαν σαν τον δημοφιλέστερο Ελληνικό χορό και χορεύεται σε όλη την Ελλάδα από άνδρες και γυναίκες. Τα βασικά βήματα του είναι 12 και χορεύονται ταυτόχρονα από όλους τους χορευτές. Δίνει την ευκαιρία στον χορευτή που σέρνει τον χορό να κάνει πολλούς αυτοσχεδιασμούς. Στην αρχή όλοι οι χορευτές σχηματίζουν κύκλο και βλέπουν το κέντρο του. Τα πόδια τους είναι σε θέση προσοχής, και κρατιούνται μεταξύ τους από τους καρπούς ή με τα μαντήλια. Ο ρυθμός του καλαματινού είναι 7σημος, δηλαδή με μέτρο 7/8.
 * Ικαριώτικος

O **Ικαριώτικος** είναι ο ιδιαίτερα γνωστός σε όλη την [|Ελλάδα] παραδοσιακός χορός και το τραγούδι που τον συνοδεύει, με καταγωγή τους την [|Ικαρία]. Μερικοί ειδικοί λένε ότι o παραδοσιακός Ικαριώτικος ήταν αργός και η γρήγορη "έκδοσή" του είναι στην πραγματικότητα ένας [|Μπάλος]. Ο Ικαριώτικος χορός σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, xορεύεται από [|Έλληνες] και Ελληνίδες που πιάνονται κατά κύριο λόγο από τους ώμους. Η μουσική και ο χορός είναι μεγάλες μορφές ψυχαγωγίας στην Ικαρία. Όλο το χρόνο ο χορός λαμβάνει χώρα σε βαφτίσια, γάμους και θρησκευτικές γιορτές, όπου μπορεί κανείς να ακούσει και να χορέψει με ζωντανή παραδοσιακή μουσική από την Ικαρία. Τα τελευταία χρόνια τα πανηγύρια έχουν "ξαναγεννηθεί" με την συμμετοχή της νεολαίας, αλλά και των επισκεπτών του νησιού ιδίως τα καλοκαίρια, καθώς είναι ένα από τα στοιχεία της ιδιοτυπίας της περιοχής. Ο **Μπάλος** είναι ένας χωρός ελληνικής καταγωγής, με πανάρχαια [|ελληνικά] στοιχεία κι ένας από τους πιο γνωστούς ελληνικούς λαϊκούς νησιώτικους χορούς στην [|Ελλάδα]. Η λέξη //μπάλος// στα λατινικά, είναι δανεισμένη από την [|ελληνική γλώσσα], προερχόμενη από το [|ελληνικό] ρήμα //βαλλίζω//. Η μελωδία του μπάλου είναι γενικά χαρούμενη και λυρική το οποίο είναι χαρακτηριστικό της μουσικής των νησιών του Αιγαίου. Αυτό ο χορός χορεύεται συνήθως από ζευγάρια κι ενσωματώνει όλα τα στοιχεία του φλερτ. Οι άνδρες παλιότερα δεν μπορούσαν να πλησιάσουν εύκολα τις γυναίκες, με το μπάλο μπορούσαν να «φλερτάρουν» μαζί τους. Υπάρχουν διάφορες μορφές του μπάλου γύρω από τα νησιά. Η απλούστερη είναι εκείνη κατά την οποία ένα ζευγάρι περνά μέσα από μια σειρά από αυθόρμητες μορφές. Σε μιαν άλλη εκδοχή πολλά ζευγάρια χορεύουν ταυτόχρονα σαν μόνα τους επάνω στην πίστα. Μιαν άλλη εκδοχή είναι όταν εισάγεται κι ο [|Συρτός]. Και τέλος, στην πιο περίπλοκη μορφή του, όταν ένας αριθμός ζευγαριών κάνουν συγχρονισμένα διάφορες έντονες χορευτικές φιγούρες. Ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του μπάλου και στη Μικρά Ασία, είναι το //Τί σε μέλλει εσένανε ;//
 * Μπάλος
 * //Ζωναράδικος//

Ο ** Ζωναράδικος ** είναι παραδοσιακός χορός από τη [|Θράκη], που έφεραν στην Ελλάδα πρόσφυγες από την [|Ανατολική Ρωμυλία]. Οφείλει την ονομασία του στη λαβή που χρησιμοποιούν οι χορευτές γιατί πιάνονται από τα ζωνάρια τους. Χορεύεται από άνδρες και γυναίκες. Η μουσική του χορού είναι εξάσιμη και υπάρχουν διάφορες παραλλαγές για το όνομά του, ανάλογα με τον τρόπο που χορεύεται. Δηλαδή αν τα βήματά του είναι συρτά πολύ τότε λέγεται 'ντούζκος' και όταν γίνονται πολύ γρήργορα και πηδηχτά τότε γίνεται ο 'τσέστος', μια χορογραφία του ζωναράδικου που είναι ένας πολύ γρήγορος και εντυπωσιακός χορός που χορεύεται μόνο από άντρες. Χαρακτηριστικό του είναι τα σβέλτα βήματα.


 * //Κότσαρι//

Το ** κότσαρι ** [|[ˈkoʧæri]] είναι ένας από τους γνωστότερους [|ποντιακούς χορούς] και ίσως ο περισσότερο φημισμένος ποντιακός [|χορός] μετά τον χορό [|σέρρα]. Οι χορευτές πιάνονται από τους ώμους σε κύκλο ή ημικύκλιο. Τα βήματα-μέτρα του χορού είναι οκτώ και χωρίζονται σε δύο χορευτικές εικόνες. Η πρώτη χαρακτηρίζεται από τα τέσσερα πρώτα μέτρα, στα οποία εκτελούνται δυο κουτσά βήματα και δύο επιτόπιες αναπηδήσεις πάνω στην αριστερή φτέρνα. Τα επόμενα τέσσερα είναι απλά και μεταφέρουν το χορό προς τα δεξιά. Ο χορός κότσαρι παραδοσιακά ήταν αντρικός χορός. Σήμερα συμμετέχουν σε αυτόν και γυναίκες.

Με την ονομασία **τρυγόνα** (θηλυκό τρυγόνι) φέρεται ένας από τους λιγότερο γνωστούς [|ποντιακούς χορούς]. Πρόκειται για σχετικά βουκολικό κεφάτο σιγανό χορό, απλό στη μορφή του, με το χαρακτηριστικό του αριστερόστροφου, ανήκει δηλαδή στους λίγους ποντιακούς [|χορούς], που χορεύονται από δεξιά προς τα αριστερά. Οι κινήσεις του χορού παρουσιάζουν την κίνηση της κρυμμένης τρυγόνας ανάμεσα σε θάμνους και ξερόκλαδα. Ο ρυθμός του παρουσιάζει δύο μορφές: Παίζεται ως δίσημος (2/4), όπως δηλαδή και το μονό [|ομάλ], αλλά και γρηγορότερα ως τρίσημος ( [|5/8] ) όπως το [|τικ]. Ο χορός τρυγόνα παραδοσιακά ήταν γυναικείος χορός, σήμερα όμως χορεύεται και από άντρες.
 * //Τρυγόνα//